Tik’s Blog

ใกล้อ่านมังกรคู่สู้สิบทิศ (นิยายกำลังภายในของหวงอี้) รอบ 3 จบแล้ววววว

อ่านรอบนี้ไปจนเกือบจบ ถึงนึกได้ว่าเรื่องนี้มีวาจาน่าประทับใจหลายอันเลย เสียดายไม่ได้โน๊ตๆไว้ระหว่างอ่าน เหอๆ = =”

เอาว่าถ้าได้อ่านรอบ 4 จะโน๊ตประโยคที่ชอบมาแบ่งปันละกันคับผม

ปล. ผมว่านิยายเรื่องนี้ประพันธ์ได้ดีเลย ไม่ใช่แค่บู๊ล้างผลาญ แต่มีแง่คิดของการใช้ชีีวิต ลักษณะของมนุษย์ ของสังคม ครบเครื่อง ถ้าไม่เคยอ่านก็ลองๆไปหามาอ่านกันนะคร๊าบบ

เมื่อวานวันหยุดครับ ได้แว๊บไปเดินที่ Central World Plaza หน่อยนึง เดินๆจะกลับแล้วก็ออกมาตรงทางออกที่เชื่อมกับ sky walk ของ BTS เห็นนักดนตรีสองคนเตรียมเล่นอยู่ คนนึงเล่นกีตาร์ อีกคนเป่าแซ๊กโซโฟน

มีคนบางตาออๆรอดูกันพักนึง แล้วก็เริ่มเล่น..โห คนเล่นกีตาร์นี่โคตรเซียนเลยครับ เค้าเล่นกีตาร์สไตล์บราซิลอ่ะครับ ไม่แน่ใจว่าเรียกว่าแนวอะไร ฟลาเมงโกหรือเปล่า? ทั้งเกา เคาะ ดีด กีตาร์ตัวเดียวทำให้เสียงออกมาได้เพราะซะงั้น เล่นเอาผมยืนฟังซะเกือบครึ่งชั่วโมง เืมื่อยนะแต่นานๆจะได้ฟังดนตรีดีๆจากนักดนตรีฝีมือดีๆแบบสดๆ เห็นจะๆซักที

ระหว่างยืนฟังก็สังเกตเห็นคนส่วนใหญ่เดินผ่านไปเยอะแยะ บางคนก็หยุดดู เด็กๆนี่จะหยุดดูเกือบทุกคนถ้าพ่อแม่ไม่ลากไปซะก่อน เด็กที่หยุดดูมี 2 คนเต้นตามจังหวะเพลงด้วย…พอสังเกตุได้แบบนี้ทำให้ผมนึกถึง blog ของ 37s เรื่อง Subway Stradivarius เข้า แค่เปลี่ยนโจชัว เบลเป็นนักกีตาร์คนนี้ แล้วก็เปลี่ยนสถานที่จากสถานีรถไฟใต้ดินเป็นทางเข้าของห้าง

มันช่างเข้ากันเลยครับ ดนตรีเพราะ คนเล่นมี skill สูงมากคนนึง แต่คนส่วนใหญ่ก็ผ่านไปผ่านมา เหมือนกับว่าไม่สนใจเท่าไร บางคนเดินมาเป็นกลุ่มกะเพื่อนคุยกันหน้านักดนตรีแล้วก็เดินไปก็มี แค่นั้นแหละคับ เผอิญสังเกตุเห็นเลยมาเล่าสู่กันฟัง

อยากรู้เหมือนกันว่าทำไมคนส่วนใหญ่ถึงไม่คิดจะหยุดฟัง